1-677-124-44227

info@yourbusiness.com

184 Main Collins Street | West victoria 8007

Follow us On Instagram

Lorem ipsum proin gravida nibh vel velit auctor alique tenean sollicitudin, lorem quis.
Top

Training en Parkinson: implicaties van motorisch leren

Onderstaande review en onderzoeksrapport geven aan dat motorisch leren zonder bewustzijn of cognitieve strategieën normaal lijkt te functioneren bij Parkinson. Omgekeerd is leren dat afhankelijk is van aandachtsbronnen en cognitieve strategieën meestal langzamer bij Parkinson. Ook wordt er aangetoond dat externe cues een positieve effect hebben op motorisch leren.
Motorisch leren is een complex proces dat zowel impliciete als expliciete (of declaratieve) componenten omvat. Het uiteindelijke doel van motorisch leren is de optimalisatie en automatisering van motorische vaardigheden. Binnen de bewegingsagogiek maakt men gebruik van de term Lichaamsplan om dit proces te beschrijven. De bewegingsagoog neemt ten alle tijden het lichaamsplan, lichaamsidee en lichaamsbesef in achting tijdens het samenstellen van agogische plannen.
De overwegingen van motorische leerachterstanden bij Parkinson en in het bijzonder het tekort aan behoud van nieuwe vaardigheden, hebben belangrijke implicaties voor de implementatie van revalidatie- en oefenprotocollen bij Parkinson. Een cruciaal punt is bijvoorbeeld dat in de revalidatieprotocollen en trainingen rekening moet worden gehouden met het feit dat er bij Parkinson sprake is van een verminderde corticale plasticiteit met gevolgen voor het behoud van nieuwe vaardigheden. Een behandeling moet zowel het specifieke motortekort als de verminderde plasticiteit aanpakken om het positieve effecten en hun duur te maximaliseren.
In de afgelopen tien jaar heeft een toenemend aantal artikelen aangetoond dat lichaamsbeweging een positief effect heeft op Parkinson symptomen die niet goed reageren op farmacologische of chirurgische behandelingen, namelijk looppatroon, houding en evenwicht (Bloem et al., 2015).
Niet alle soorten oefeningen produceren echter hetzelfde positieve effect: om effectief te zijn, moet lichaamsbeweging de juiste intensiteit en herhaling hebben (de beste resultaten kunnen worden behaald met dagelijkse oefeningen gericht op functioneel gericht bewegen). De trainingen dienen zo zijn ontworpen dat het gericht is op specifieke vaardigheden, zoals lopen) (Mehrholz et al., 2015).
De effectiviteit van motorrevalidatie-interventies kunnen verder verbeteren door sensorische stimulatie, cueing en muziek toe te voegen in aangename sociale contexten en omgevingen die het beweegplezier verhogen (Volpe et al., 2013).
Conclusies
Samengevat, motorisch leren kan niet eenvoudig als “procedureel” of “impliciet” worden bestempeld, maar moet worden gedefinieerd door de kenmerken, instructies, externe of interne drive, aanwijzingen, context, leerfase en soort gebruikte maatregelen. Dit is over het algemeen van groot belang bij parkinson, waar bewegingsuitvoering meestal wordt veranderd door motorische problemen zoals akinesie en bradykinesie. Wanneer hiermee rekening wordt gehouden, is motorisch leren dat zonder bewustzijn of cognitieve strategieën plaatsvindt, normaal bij Parkinson. Omgekeerd is leren dat afhankelijk is van aandachtsbronnen en cognitieve strategieën meestal langzamer bij parkinson.
Met andere woorden train specifiek op vaardigheden zoals staan, zitten, lopen, toereiken en grijpen, rekening houdend met de context en de competenties van de deelnemer.
Probeer ook deze vaardigheden te combineren (samenbinden) met leuke sporten zoals boksen, tennissen en dansen. Op deze wijze wordt de bewegingsagogische strategie bewegingsonderwijs optimaal ingezet bij Parkinson.
https://www.sciencedirect.com/…/artic…/pii/S0006899310000041
https://www.sciencedirect.com/…/arti…/pii/S1388245717301396​
Zie ook
Humor als preventie & interventie
Primaire activering & Complementaire alternatieve zorg